Elexía ao escultor Xoán Piñeiro

Francisco Álvarez «Koki». Sulagouse a noitecos teus ollos pechados.  Sulagouse…  Teu corpo espido  parece unha noite longa  pechada nun cadaleito.  As tebras volvéronse brétemas  a ilusión enfeitizouse pranto.  No intre dun silencio  pendura…  todo canto se pensa  todo canto se arela.  O derradeiro badelazo  crispa o silencio.  Cen olladas te miran  cinguidas ao tempo  unha…

Carta a Novoneyra

Francisco Álvarez «Koki». Dende aquel tempo: en que empezamos a soñar, estabas ti na poesía. Logo con pasos pequenos, empezamos a seguir o teu camiño. Ti eras xa a poesía, os recantos das cousas ditas en mil nomes. Nos abriamos o pranto no berce xuvenil e espertamos. Abrimos a porta e detrás da neboa, albiscamos…

A máquina de facer sinopses

César Lorenzo Gil. Hai semanas, Patricio Pron, o excelente escritor, crítico e teórico da literatura arxentino, daba conta, en El País, dun bot creado pola Universidad Nacional de Educación a Distancia (UNED) capaz de crear recensións de libros inexistentes. O mecanismo artificial aínda era rudimentario, mais conseguía combinacións adoito ben expresivas mediante o uso da…

O autobombo e Fernández Armesto

Xesús González Gómez. Polas mesmas datas en que escribía Felipe Fernández Armesto os dous artigos dos que falamos a semana pasada, publicábase en Lar a novela da súa autoría Xelo, o salvaxe. Lin esa noveleta hai moitos anos, a inicios dos setenta e xa non me lembro de nada, o que quere dicir que, cando…

Canción para un fado

Francisco Álvarez «Koki». Estou sentado no mar, O vento pasa ao meu lado, namentres escoito un fado que o meu corazón fai chorar. O Douro comigo chora, nas ondas que veñen e van, deste intre de verán que o meu corazón namora. O fado de Dulce Pontes, sangra na beira do río. Na súa voz…