A Espada do Metal: 2. A invocación

Lois Z. Peste e os seus lugartenentes Rabia e Guerra chegaron os primeiros. Trouxeran con eles a gaiola de aceiro que contería aquel perigoso ser extraplanar. Fixeron espazo no medio da vella sala de torturas, correron as cortinas e prepararon o material. ―Poñédevos en grupos de tres ó redor dese signo blasfemo pintado no chan…

A Converxencia. Capítulo 2

Pablo Pesado. O pregamento da extensión física anexionou involuntariamente Franza, o Seixo, Mourelle e Mugardos, dando lugar a unha vila grandeira, disforme e xipófaga que ao comezo foi denominada Franza por ser esta a máis próxima ao vacuo central e a que mellor conservara a súa vella integridade. O enclave resultante estaba lonxe de toda…

O burato do Xerión. Episodio 2

Guillermo Rodicio. Dous canóns Vickers foron forxados en Burrow-in-Furness en 1929 e desde alí enviados ao porto da Coruña. Durante a súa travesía por mar, Manuel Lens, enxeñeiro militar coruñés, recibiu o plan de instalación dos canóns, que debían ser colocados no alto do monte de San Pedro, un promontorio situado estratexicamente xusto fronte á…

A redución de sonetos: un xogo literario

Xesús González Gómez. Raymond Quenau, en «Littérature potentiel», exposición realizada o 29 de xaneiro de 1964, no Seminario de lingüística cuantitativa, de J. Favard, e recollido o texto en Bâtons, chiffres et lettres (París, Gallimard, 1965, colección Idées; nós usamos a reedición de 1985), aproveitando o que el denomina «redundancia» de Mallarmé, procede á «hai-kaisación»…

Afonso Eiré: “Todo creador ten o dereito a situar a ficción onde desexe e a escoller o enfoque”

O escritor comenta o impacto d’As bestas Manuel Veiga Taboada. No 1998, Antena 3 emitía unha reportaxe sobre menores maltratados. As imaxes mostraban nenos coidando o gando en Galiza. Afonso Eiré, daquela director do semanario A Nosa Terra, respondía cun artigo titulado “Eu tamén fun coas vacas de rapaz”, que mereceu o premio Xulio Camba…

Rosa Aneiros: “Non soporto a idea de pensar que lle lin todo a unha autora que adoro e xa morreu”

Abrimos as portas da ‘Biblioteca Íntima’ de Rosa Aneiros, unha autora que leva máis de vinte anos gañando premios e publicando libros, principalmente de narrativa. A súa última obra é Catro plumas de dinosauro (Xerais). Cal é o primeiro libro que recorda ter lido? Supoño que Os tres porquiños, pero o que máis acorda é…