‘O paxaro de nácara’, unha novela oca

Xesús González Gómez. Collo do estante de libros pendentes de ler unha novela galega que me enviaron. O seu inicio é o seguinte: «Tras a nevada, a semellaba un gran pastel de nata estendéndose ante os seus ollos». Inicio que, como todo inicio, pode servir o mesmo para un roto que para un descosido, mais…

‘Vigo, puro milagre’, a ollada de Bragado a media distancia

César Lorenzo Gil. Vigo, puro milagre (Xerais) reúne setenta e cinco artigos (algúns “lixeiramente modificados”, indica o autor) dos mil que Manuel Bragado foi publicando no Faro de Vigo baixo o epígrafe “Campo de Granada”. Os textos escolmados para este volume atinxen o período de publicación 1999-2007 e responden ao mesmo espírito mixto da crónica…

Trotski e a literatura

Xesús González Gómez. Leo dun «tirón» as Cartas desde Moscú 1921-1930, de Andreu Nin, en edición de Pelai Pagès, publicadas pola Editorial Laertes (Barcelona, 2019). A maior parte do libro está conformado por cartas de Nin a Joaquin Maurín (e algunha deste), así como algunhas das enviadas a León Trotski polo catalán e as que…

Joseph Roth e o cinema, Alcayde Dans e a impaciencia

DIARIO DE LECTURAS Xesús González Gómez. Comprei, en febreiro do 2020, na mellor libraría de Barcelona —e non vou dicir cal é para non facer propaganda—, o volume de Joseph Roth, L’avventuriera di Montecarlo. Scritti sul cinema (1919-1935), publicado no 2015 por Adelphi Edizioni, a cargo de Leonardo Quaresima, con tradución del propio e de…

‘Ninguén dorme’, a exposición dos corpos

Xesús González Gómez. Por esas cousas tan absurdas da vida, que dicía a canción, de Rexina (ou Xina) Vega lin a súa primeira novela, Cardume, unha boa novela, pero descoñezo a segunda, Dark Butterfly, da que, polo tanto, non podo dicir palabra. Estes días lin dúas cousas súas: «Nuevas tesis sobre la economía de los…

‘Mudanza’, desamor en carne viva

César Lorenzo Gil. Mudanza é un breve libro de poemas (17, repartidos en 33 páxinas), que o carballés Xurxo Chapela publica en Positivas. O tema do libro é o desamor, a ruptura dunha parella desde o punto de vista subxectivo do propio autor, que se identifica nun verso: “Chámanme Chapela desde que teño memoria”. Case todo…