O galego literario: unha ucronía

Xesús González Gómez. Hai unhas semanas, nesta mesma web, Manuel Veiga «publicou» un pequeno, polo tamaño, artigo titulado «A literatura galega e o grande estilo». Non vou entrar nin no tema de fondo do artigo nin en polémica ou debate co meu amigo Manolo (e subliño o de amigo para que ninguén se chame a…

Diario de lecturas (I): Orwell, ‘1984’ e Catalunya

Xesús González Gómez. Novembro 12. –Nun dos “almacéns” de Llibre solidari, digo almacéns porque os libros adoitan estar amoreados sen orde nin concerto, comprei diversos títulos, varios de poesía –primeiras edicións de Vázquez Montalbán, Juan Bernier e Juan Gil-Albert, este último tan grande escritor e tan pouco considerado– e mais Mil nou-cents-vuitanta-quatre: radiografia d’un malson…

A lingua das lapelas dos libros (I)

No 1986, o autor analizaba a lingua que usaban as editoriais galegas para promover os libros que se publicaban. Xesús González Gómez. Dise, desde hai xa un tempo, que a narrativa galega está a atravesar unha crise que parece xa permanente. Sae un autor, ao que lle custou o inimaxinábel publicar, fáiselle unha recensión de…

Por que escribe vostede (e II)

Xesús González Gómez. O “hors-série” de Libération iniciábase coa resposta do único supervivente dos tres directores de Littérature, Philippe Soupault, que contaba daquela coa provecta idade de 88 anos (morrería cinco anos máis tarde, en 1990). A resposta de Soupault era concisa: “Escribo para me divertir”, e viñan logo as 399 respostas seguintes, moitas das…

Por que escribe vostede? (I)

Xesús González Gómez. No número 9, correspondente a novembro de 1919, a revista Littérature, dirixida por Louis Aragon, André Breton e Philippe Soupault, á parte das colaboracións pertinentes: André Breton & Philippe Soupault, Les champs magnétiques; Guillaume Apollinaire, que había un ano que morrera, Quelconqueries; Louis Aragon, Sommeil de plomb; Max Jacob, Poèmes en prose;…

A música das primeiras páxinas

Oberturas literarias (e 2) Xesús González Gómez. Curiosamente, poucas novelas galegas teñen unha obertura máis ou menos operística. Unha delas, na que o inicio operístico é máis patente, e O enxoval da noiva, de Vítor Freixanes (Galaxia): “¡Tempo de Entroido! ¿Xa en Roma se anuncia o carnaval! Unha máscara trouleira, toda vestida de colorado, axóuxeres…