A morte e os camiños

Xabier López López. Malia amencer inclemente, o día mellorara as súas trazas até pendurar do máis alto un deses soliños de outono cargado de promesas. A rodeira estaba galonada de follas douradas e vermellas e no medio espido arboredo, animados por un espírito dacabalo da natividade e a elexía, cantaban ledamente os paxaros. Mesmo parecía…