‘Dentro da literatura’, unha lección humilde

Manuel Veiga Taboada. Son moitos os escritores que, chegados a certa idade, toman a decisión de publicar un libro coas súas reflexións sobre a propia literatura. En certa medida, esas obras constitúen un resumo do que foron aprendendo do oficio ao cabo dos anos. Non adoitan ser obras de consumo maioritario e interesan sobre todo…

Rafael Quintía: “A antropoloxía é unha ciencia liberadora”

César Lorenzo Gil. Rafael Quintía (Vigo, 1971) é un dos maiores divulgadores da antropoloxía galega. Publicou obras en torno a diferentes aspectos da nosa cultura popular. Destacan, entre outros, Análise estrutural e simbólica do mito da moura (Fundación Vicente Risco) e Alicornio (Sociedade Antropolóxica Galega). Agora presenta o libro co que gañou o último Premio…

‘Transmigrantes’, debate sobre o noso presente

Pregunta María Alonso contra o final de Transmigrantes (Axóuxere, 2017) que pensará do seu ensaio unha persoa que viva nunha situación de privilexio. Vou intentar a aquí unha resposta (non a resposta, pois, como Alonso admite, na cuestión que nos ocupa non caben respostas simples). Eu son, como Alonso, parte da nova diáspora galega. Tamén…

Oberturas literarias (1). As primeiras frases dun libro

Xesús González Gómez. Entre os diversos libros que lin a Semana Santa pasada, hai dous que considero extraordinarios: Los diarios de Emilio Renzi (2). Los años felices 1968-1975, de Ricardo Piglia (Anagrama, 2016) e Breviario de saberes inútiles. Ensayos sobre sabiduría en China y literatura occidental, de Simon Leys (Acantilado, 2016). Non falarei do libro…

Eloxio do vagamundar

César Lorenzo Gil. De camiños, viaxeiros e camiñantes (Galaxia) é un ensaio de Santiago Lamas e Alfonso Mato que gañou o Premio Ramón Piñeiro no 2015. Seguindo o fío do libro Pelerinaxes, de Ramón Otero Pedrayo, crónica dunha peregrinación real que el mesmo, Vicente Risco e mais Xosé Ramón Fernández Oxea Ben-Cho-Shey fixeron entre Ourense e Santo André de…

Otero ensaísta (IX: entrega final)

Xesús González Gómez. Máis dun lector, se leu todo o que se dixo ao longo destas “páxinas”, é dicir, se non esgotaron a súa paciencia, pode pensar que o que fixemos foi “forzar” o pensamento, os escritos de Ramón Otero Pedrayo para abeiralo á, digamos, nosa ideoloxía. Acho, en verdade, que tal cousa non se…