Trotski e a literatura

Xesús González Gómez. Leo dun «tirón» as Cartas desde Moscú 1921-1930, de Andreu Nin, en edición de Pelai Pagès, publicadas pola Editorial Laertes (Barcelona, 2019). A maior parte do libro está conformado por cartas de Nin a Joaquin Maurín (e algunha deste), así como algunhas das enviadas a León Trotski polo catalán e as que…

A febre e outras formas de inspiración

Manuel Veiga Taboada. No século XIX era frecuente considerar que a inspiración constituía unha parte, ás veces mesmo a principal, do proceso literario. De feito, entre os tópicos sobre certas figuras sociais da época figuraba, xunto aos de bella señorita, bizarro militar ou casto sacerdote, o de inspirado poeta. É moi coñecido o caso de…

O nacionalismo e a literatura, amigos ou inimigos

Manuel Veiga Taboada. É común contrapoñer os termos nacionalismo e literatura, entendendo que a literatura ten, de por si, unha vocación universal. Con todo, non se pode dicir, de forma tallante, que ambos conceptos estean enfrontados. Talvez poderiamos empezar por observar a evolución da literatura norteamericana, hoxe a máis influente do mundo, escrita ademais nunha…

Como se fabrica a novela do ano

César Lorenzo Gil. Xusto ao rematar a campaña de vendas de Nadal, o 8 de xaneiro, El Confidencial publicaba unha publirreportaxe (aínda que na práctica se ofrece como contido xornalístico) sobre o que, a xuízo da xornalista Paula Corroto, vai ser o fenómeno editorial do 2020. Desde o titular, feito en futuro, adiviñamos que a publicación…

E agora que facemos con ‘Lolita’?

Manuel Veiga Taboada. Hai algunhas semanas, o libreiro Xurxo Patiño atrevíase a recomendar a novela Lolita de Nabokov. As dúas locutoras que o entrevistaban mostraron de inmediato a súa incomodidade. Recomendar libros debe citarse entre o máis amábel que se pode facer na radio. Hoxe en día toleramos case todo. Pero este é un asunto…

Peter Handke e García Márquez

Manuel Veiga Taboada. Para entender a literatura dos últimos cincuenta anos pódese empezar por collela por dous dos seus extremos, Peter Handke e Gabriel García Márquez. Hai, por suposto, outras visións, pero estas son dúas das máis características. Cada estilo paréceme a min moi relacionado co clima dos seus respectivos países. E non creo que…